En wat zou Boedapest zijn zonder een afspraak met Agi. We zagen elkaar bij het Szabadsagplein, waar maar liefst twee speeltuinen en een enorme speelfontein zijn. Dus Benjamin vermaakte zich prima. Hij vond het ook heel erg leuk om Agi weer te zien en vroeg zich af wanneer wij weg zouden gaan, dan kon hij gewoon met Agi zijn. Hij vond het in het begin dan ook een beetje vreemd dat we met zijn allen bij elkaar blijven, want Agi past toch op hem als wij er niet zijn...
Vantevoren had hij aangekondigd dat 'Agi is de enige die Hongaars met mij mag spreken' en zo ging het ook. Wij wisten niet precies hoeveel Hongaars hij eigenlijk nog sprak, maar in de ontmoeting met Agi, bleek hij in ieder geval nog heel veel te verstaan. En in de dagen en weken erna, terug in Nederland, hoorden we nog regelmatig: 'igen', 'nem', 'szia' en 'jo'...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten