Over iets meer dan een week rijdt de verhuiswagen hier voor, maar Benjamin gaat al eerder naar Nederland om bij opa Jan en oma Fia te logeren. Dat leverde al wat frustraties op, want hij gaat het liefst nu meteen. Ter illustratie: ik zat met mijn moeder (= oma Fia) aan de telefoon. Hij wilde haar ook graag even spreken, maar gaf de telefoon na een halve minuut terug met de mededeling: 'gaat'. Hetgeen betekende: Benjamin gaat nu naar het vliegtuig om naar opa en oma te reizen. Ik probeerde hem uit te leggen dat het toch nog wel een paar nachtjes slapen is voordat het zover is, maar dat is voor een 2,5-jarige moeilijk te begrijpen.
De oplossing leek snel gevonden: een afstreepkalender op de koelkast (zie foto), waarbij hij iedere ochtend een vakje mag inkleuren (onderaan beginnen bij de koffer) tot we bij het vakje met het vliegtuig zijn, want op die dag vliegen we naar opa en oma. En wat was Benjamins antwoord: 'slapen'. Let op: het was half tien 's ochtends, geen tekenen van vermoeidheid te bekennen...Hij had het dus heel goed begrepen: elke keer als ik wakker word, mag ik een vakje inkleuren. Dus als ik nu vast begin, dan gaat het lekker snel!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten