Ooit las ik dat opvoeden draait om 'loslaten'. En dan bedoel ik niet het letterlijke loslaten, zoals op dit moment al gebeurt bij het leren lopen...Ik dacht dat 'loslaten' ging over de eerste dag op de 'grote school' of over de eerste keer uitgaan. Maar blijkbaar begint dat nu al, in het klein, dat wel. Bijvoorbeeld bij het eten.
Tot nu toe stopten wij alles wat kleiner dan 1 cm is in Benjamins mond, of dat nu met de hand of met een lepel of vork gebeurde. Vandaag was het zijn beurt. Voor de vorm hebben we hem een vork bij het eten gegeven, maar Benjamin koos voor
au naturel. Zie hier het (nog niet eens eind-) resultaat.
1 opmerking:
Hahahah,
ik heb tgenwoordig slabbers met mouwen en al eraan ideaal voor het knoeiwerk.
En volgens Dr. Spock moeten kinderen knoeien met eten/verf klei anders owrden het gefrustreerde etters ( maar dan in andere woorden)
ga zo door Benji
favourite van David is soep aan de muur smeren of op je schouder als je je even omdraait
en Marlin wil overal met haar hand in dus ook brood/vlees/pannekoek enz. overal indopen
Een reactie posten