...aan Benjamin is deze Shakespeariaanse twijfel niet besteed. Het antwoord is duidelijk: eten!
Moest hij eerst nog even wennen aan wortel, aardappel en pompoen, nu hij appel en banaan heeft ontdekt is hij helemaal om. Zodra de lepel in zicht is, wordt de arm van de helper in de houdgreep genomen en richting mond gedirigeerd. Het liefst pakt hij de lepel zelf, maar ja, dan eindigt veel van dat overheerlijke eten op je kleren, in je gezicht en in je haar en dat is toch wel heel erg zonde. Dus dan toch maar accepteren dat je voorlopig nog wel geholpen moet worden.
1 opmerking:
Ha toffe Benjamin,
wat ben jij al een grote jongen
en wat zal je moeder balen als zij je peop nu ruikt hihihi
word in een keer heel anders
gr van Tante Petra
Een reactie posten